Column: Première van ‘Rouwt’

Afgelopen zondag werd ik herinnerd aan de première van vrijdagavond 18 oktober. De eerste voorstelling van ‘Rouwt’ zou in mijn kerk, de ‘City Life Church’ in Leeuwarden, plaatsvinden. Ik was al een paar maanden eerder op de hoogte gesteld dat dit stuk over rouwen zou komen. Toen net als afgelopen zondag dacht ik: “Mooi onderwerp, daar moet ik heen, misschien doet het me goed.” Maar in beide gevallen deed ik onbewust mijn best om te vergeten dat het eraan zat te komen. Mooi onderwerp ja, maar wat moet ik ermee? Zal het niet gewoon de wonden heropenen en me ook verlaten. Om dan weer de stukjes van mezelf bij elkaar te moeten rapen?

‘Rouwt’ is een meeslepend indringend theaterstuk, over het enige onderwerp waar je met alle zekerheid in je leven mee zal worden geconfronteerd. De dood. Voor velen net als ik is ‘confronterend’ de juiste manier om de relatie met de dood te beschrijven. Je weet dat het komen zal, maar dat maakt het niet makkelijker.

Mijn moeder vertelde me vroeger dat confrontatie aangaan iets is dat je doet uit liefde. Want als het je niet boeide, zou je zonder moeite het vermijden. Ze had het toen niet over de dood, Maar toch uit ervaring denk ik dat het in deze situatie ook geldt. Praten over de dood vind ik niet moeilijk, er zijn genoeg perspectieven om mee over de dood te spreken of er over na te denken. Maar toch zorg ik altijd dat er een bepaalde afstand tussen mezelf en het onderwerp blijft. Het is wanneer ik probeer te verwoorden wat het verlies van de dood met zich brengt dat ik stop.

Stop met willen vragen hoe het nu gaat of wil stoppen met het denken hoe ik me nu voel. Stop met zoeken naar waarom het zo moest en vooral wil stoppen met plannen hoe nu verder. Ik voel dan vaak een warme dikke harige mol door mijn strot naar boven klauteren. Die blijft hangen in mijn keel, heel zwaar ervaring die dan tussen mijn schouderbladen. Benauwd krijg ik het ervan, mijn voeten beginnen te tintelen en mijn handen worden klam. Eigenlijk wil ik gillen maar ik voel mijn lijf van top tot teen verstijven van ongemak. Wat gek, dat het enige feit in al ons leven zo moeilijk is om te bespreken. En tegelijkertijd voel ik zo’n ontzettende drang, een nieuwsgierigheid om meer te weten.

Misschien is een theaterstuk niet eerste, tweede of überhaupt je eigen idee om dit onderwerp mee te benaderen. Het was zeker niet de mijne, maar toch als jij je ook maar een klein beetje herkent in wat ik net heb gedeeld, wil ik je uitnodigen om naar ‘Rouwt’ te gaan. Zonder te veel vrij te geven van dit simpel goed doordachte, nuchtere, liefdevolle en herkenbaar verhaal, kan ik met vol vertrouwen zeggen dat het bij je zal blijven, op de meest positieve manier dat ik kan bedenken. Hun eigen flyer beschrijft het stuk het beste;

“Rouwt verkent de zoektocht naar het verweven van rouw met het leven, terwijl liefde en verlies onlosmakelijk met elkaar verbonden blijven.”

Actrice Elizelotte (Nora) en acteur Jan-Willem Plutschouw (Levi) hebben mij een kant van rouwen laten ervaren, die ik niet wist dat ik nodig had. De mede-maker Nico Nishanta Zwart vertelde me na de voorstelling over hoe dit verhaal fictief is. “Geïnspireerd uit de verhalen van velen en ook die van Jan-Willem en hemzelf.” Toch heb ik moeite om dat te accepteren, Maar dat is de kunst van een goed fictief verhaal. Want toen ik daar zat ervaarde ik Levi en Nora’s verleden, dromen, toekomst en zag die tot leven komen. Ik heb krampachtig zitten sudderen in een fris bad van bekende emoties en hard met mijn tranen gestreden. Oh! Hoe ik met ingehouden adem tijdens de warme en toch ijzige stiltes heb zitten genieten. De stiltes die meer zeiden dan woorden konden. Ik zag haar hoop en zijn hopeloosheid, ik voelde hun liefde en hun verdriet. Het was zo fijn om mezelf te kunnen herkennen in alle personen.

Het was echt, het verhaal was echt, de pijn was echt, de vreugde was echt. De tranen die over mijn wangen rolden waren echt. Ik heb me vol dankbaarheid aan deze confrontatie overgegeven.

Diemer Wiergersma, Inge Voskamp, Elizelotte Daudeij, Nico Nishanta Zwart, en Jan-Willem Plutschouw: dank jullie wel voor het helpen bespreekbaar maken van het moment dat alles in ons leven waardevol maakt. Ik ben blij dat ik toch ben gekomen!

Wil jij ‘Rouwt’ ook in jouw kerk of theater? Ontdek dan de mogelijkheden om deze bijzondere voorstelling bij jou op locatie te brengen. Mail Info@rouwt.nl

Tickets en meer informatie over de voorstelling vindt u op http://rouwt.nl