Van Eysinga-begraafplaats in Wirdum opgeknapt: “Ik wil hier begraven worden”

De begraafplaats van de adellijke familie Eysinga in Wirdum is na jaren van verwaarlozing weer opgeknapt. Het is toegankelijk voor publiek en er is een bord onthuld met informatie over de plek en de familie.

DOOR RONNIE PORTE

Woensdagochtend was de officiële oplevering op de plek waar vroeger de stins Jousmastate stond. De eerste Van Eysinga is er in het begin van de negentiende eeuw begraven. Voor zijn nakomeling, jonkheer Tjalling van Eysinga, is het een plechtig moment en een bijzondere plek.

Leden van de stichting Jousmastate onthullen het nieuwe informatiebord
© Omrop Fryslân, Ronnie Porte

Langweer en Sint Nicolaasga leggen het af bij Wirdum
“Ik wil hier graag begraven worden. Want in tegenstelling tot de Buma’s en de Dorhouts hadden wij niet een eigen begraafplaats. Mijn ouders liggen bijvoorbeeld in Langweer en een neefje van mij, die als klein jongetje verongelukt is, ligt op ons landgoed in Sint Nicolaasga. Daar is ook een klein begraafplaatsje.”

Van Eysinga zou ook in Langweer begraven kunnen worden. “Maar ik zei tegen mijn vrouw: als we dit weer helemaal in orde hebben, is het hartstikke leuk als we hier zelf misschien ook heen kunnen.”
Onlangs heeft de locatie de monumentenstatus gekregen van de gemeente Leeuwarden. De geschiedenis komt hier nu weer tot zijn recht, vindt de stichting Jousmastate die voor het opknapproject nieuw leven is ingeblazen.

Tjalling van Eysinga bij het graf van zijn voorouders
© Omrop Fryslân, Ronnie Porte

“Unieke plek”
“Door subsidies is het weer goed gekomen”, zegt Bearn Bilker, bestuurslid van de stichting Jousmastate. “Het lag er verwaarloosd bij. De muren moesten weer worden bijgemetseld, want die zakten weg. Hier heeft vroeger een stins gestaan met een gracht eromheen. Het is echt een unieke plek.”

Frans Julius Johan van Eysinga (1752-1828) werd hier begraven, nadat het verboden werd om mensen in de kerk te begraven. “Hij is hier met de boot naartoe gebracht”, weet Tjalling van Eysinga.
“Die families hadden vaak een winterhuis in Leeuwarden, want de stinzen en states waren ’s winters niet warm te krijgen. Dus ging men met de hele familie naar de stad. En hij is dus ook vanuit de stad hier naartoe gebracht. Dat ging toen nog met een boot en hij is de eerste die hier begraven is.”

Kelder voor urnen
Op de begraafplaats wordt ook nog een kelder voor urnen gerealiseerd. Vijftien mensen kunnen er worden bijgezet en die hoeven niet van adel te zijn.