Audio: Van de ijsbaan in Wijtgaard naar de Olympische spelen

Hoe starter André de Vries na decennia vrijwilligerswerk zijn ultieme droom waarmaakt

Voor André de Vries komt er deze week een langgekoesterde wens uit. De 58‑jarige Leeuwarder, al decennialang een vertrouwd gezicht in de internationale schaatswereld, reist zondag samen met een collega naar Milaan. Daar zal hij tijdens de Olympische Winterspelen — van 6 tot en met 22 februari — de start verzorgen bij de dameswedstrijden. Het is de bekroning op een loopbaan die ooit begon op een bescheiden ijsbaan in Wijtgaard.
Wie De Vries spreekt, hoort geen man die op bewust gekozen carrièrepaden is gesprongen maar wel met een droom. Zijn verhaal begint klein, lokaal en vooral uit liefde voor de sport. “Ik begon als starter bij ijsclub Pier Thomas in Wijtgaard.” In de daaropvolgende jaren groeide die rol langzaam uit tot een vaste vrijwilligersfunctie nationaal. Het was nog lang niet te voorzien dat hij ooit in volgepakte stadions de beste schaatsers ter wereld weg zou schieten.

Twee decennia wachten op een internationale doorbraak
Het duurde ruim twintig jaar voordat De Vries zijn eerste internationale wedstrijden kreeg toegewezen. World Cups, Europese kampioenschappen, wereldkampioenschappen — De Vries werd een vaste waarde in het startvak.
Na talrijke internationale toernooien bleef er nog één ontbrekende schakel over in zijn indrukwekkende palmares: de Olympische Spelen. “Dat stond toch altijd bovenaan. Voor veel sporters is het een droom, maar ook voor officials. Je weet alleen nooit of het je gegund wordt.” Nu is het zover.

Gezonde spanning
Zoals elke starter weet, is de start van een schaatswedstrijd allesbepalend. Het is een verantwoordelijkheid die De Vries graag draagt, maar die ook spanning met zich meebrengt. “Vroeger had ik twee dagen van tevoren al buikpijn,” vertelt hij met een glimlach. “Dan was ik zenuwachtig om geen fout te maken, om de rijders niet te beïnvloeden. Nu heb ik dat nog steeds, maar op een gezonde manier. Ongeveer een uur voor de wedstrijd voel ik die spanning. En die heb je ook nodig om scherp te blijven.”
Docent, mentor en ambassadeur
Naast zijn werk als stad-, dorp- en wijkcoördinator bij de gemeente Súdwest-Fryslân, zet De Vries zich in als docent voor de Internationale Schaatsunie (ISU). Hij traint en begeleidt jonge officials die hun eerste stappen zetten in het internationale circuit. “Het is mooi om mijn ervaring over te dragen. Je leert hen niet alleen de regels, maar vooral het vakgevoel: hoe je rustig blijft, hoe je communiceert, hoe je vertrouwen uitstraalt.”